Sözlərin sirrini açaq

"Köhnə mahnılar"dan

Nə qədəhlər vardı nə mey nə məzə

Bircə duyğulardı təptəzə.

Sən məni mən səni sevirdik

Dünyanı bölmüşdqük səninlə...

Təzələr köhnələr bir səhər

biz də çox işləndik deyəsən

Həsəd ya həsrət?

Allah onu bir az endir

Niyə bu qədər ucadı?

!Boyum çatmır o buluda

Boyum yaman balacadı...

...

("Ümumiyyətlə mən daha vağzallardan keçə bilmirəm. çünki artıq nə mənim şəhərim var, nə də ki gözləyənim..."

Bir jurnalist reportajından) 

Qatarların dayandığı,

xatirələrin oyandığı yerdi bu yer.

Qorxma keçmişinə baxmaqdan.

Uzaqdan əl eləyib gülümsəsə doğma şəhərin

Xatırlama qatarların cədvəlini.

Xatırlama.

Ora gedəsi qatar gec gələr bəlkə.

Gözləmə.

Al yolu əlinə

Irəlilə

Irəlilə.

Davamı...

E110365-ə təşəkkürlərimlə

http://e110365.azeriblog.com/2009/06/30/auksion

Söhbət

Bu  mükalimə təsadüfən - təxminən bir ay əvvəl qeydə alındı. indi arxivi eşələyəndə yadıma düşdü. O qeydə aldığımı bilmir, mən də adını yazmadım.  

Cəmi iki-üç gün idi tanış olmuşduq, amma həmin gün söhbətimiz alındı. Hər şey onun darıxmağından başladı. Söhbətə başlayan da o oldu.

- Sən özünü tapa bilirsən hardasa? Məndə bu böyük problemdi. Tapa bilmirəmsə, qala bilmirəm. Mənim siyasi baxışlarım və dünyagörüşüm mənə çox mane olur yaşamağa.

Davamı...

Paris, Paris...

- Təyyarə yeməklərini sevirəm.

- Niyə?

- Plastik qablarda biradamlıq yemək. Qablaşdırmada olan yeməklərə həmişə rəğbətim olub... Sən yox?

- Nə bilim. (Yox, bu sənin cavabına bənzəmədi. Amma təyyarədə belə də olar)...

Hardan başlamalı, səfər proqramını necə tutmalı? Bulona, yoxsa Vensen meşəsinə getməli? Bəlkə, hər ikisinə, bəlkə, heç birinə. Bizim mübahisə predmetimizə bax da... Qərarımız necə olacaq, aydındı – heç nəyi planlaşdırmayaq...

Davamı...

AmonRa üçün (3)

 AmonRA...  ))

Hə, darıxıram...İndi mənim iş günüm cəmi bir saatdı başlayıb, işin demək olar yarısını görmüşəm, bu o deməkdi ki, axşamadək yenə darıxmaqla məşğul olacağam...Mən Pasternakın sözlərini tez-tez təkrar edirəm: “Biz xatırladıqlarımıza sıyrılıb öləcəyik”.

Ağrımağı bilirsən niyə sevir insan?

Davamı...

***

“E.mailimi “vərəqləyirəm”. Bu gələn və gedən məktublarin sanki mənə dəxli yoxdu. Oradakı  bəzən emosional, bəzən barışqan R. də mən deyiləmmiş kimi, orada müzakirə olunan şeir və hekayələrin də mənə dəxli yoxmuş kimi...

Yooox!

Davamı...

Böcək

Yəqin yadındadı köynəyinə yapışan böcək

məndən cəsarətli deyil deyə

yaxandan yapışdım,

atdım onu.

Sonra bütün yay boyu

gözlərim böcək axtarmışdı

yaxanda...

Sarmaşıq (Dostumuz E-nin bağdan çəkdiyi şəkilləri görəndən sonra alındı və elə ona da bağışladım bu şeiri)

Səni daha çox sevdim

Çiçəklərin və çiyələklərin arasında. Bağda.

Hə, o zaman bilmirdim

pəncərənədək uzanmaq,

sənə yaxın olmaq

və sonunda əllərinlə